Ik was drie

Proberen te slapen is bijna onmogelijk. Net als je je gedachten even uit wilt zetten, besluiten deze al je herinneringen van het verleden en verwachtingen van de toekomst naar boven te halen. Had je net nog uren de tijd creatief te zijn, nu pas besluit je hoofd dat het ruimte genoeg heeft om iets te creëren. Gelukkig heb ik een notitieboekje naast mijn bed liggen waar ik deze inspiratie-attacks in kwijt kan. Hier deel ik een mini-gedichtje dat gisternacht (tijdens zo'n inspiratie attack) geschreven is, hope you like it!

x Luna


Ik was drie

Ik pakte een pen en pakte een schaar

Ik tekende op de muren en knipte mijn haar

Ik was drie

Mijn hoofd kende geen slaap, het ging nooit uit

Ik danste en sprong en maakte geluid

Ik was drie

Nu bijna zestien jaar

Ik pak een pen en pak een schaar

Ik schrijf op de muren en knip mijn haar

 

Ik was drie

 


Reactie plaatsen

Reacties

oma fiederelsje
een jaar geleden

OHH wat een mooi gedichtje nu ben ik toch heel trots op je,lieve luna. je moet maar valkenburgs leren kun je die van mij ook goed lezen en de verhalen in de platboekjes
dagdag we gaan naar bed misschien gaat ons hoofd wel uit?

Carmen
een jaar geleden

Ik zie mijn grote kleine meid nog helemaal voor me en nog ⭐

Lumen
een jaar geleden

Leuk!!!

🎈🎈
een jaar geleden

WoW echt supermooi!!